Posted by admin at lipiec 2nd, 2008

Ultrasonografia, USG – nieinwazyjna, atraumatyczna metoda diagnostyczna, pozwalająca na dostanie obrazu przekroju badanego obiektu. Metoda owa użytkuje widmo rozchodzenia się, rozpraszania oraz odbicia fali ultradźwiękowej na granicy ośrodków, przy domniemaniu stałej prędkości fali w różnych tkankach równej 1540 m/s. W ultrasonografii lekarskiej zastosowane są częstotliwości z zakresu ok. 2-50 MHz. Fala ultradźwiękowa najczęściej generowana jest i fabrykowana w impulsy elektryczne przy użyciu zjawiska piezoelektrycznego (zaprezentowanego poprzez braci Curie na przełomie lat 1880-1881). Pierwsze doświadczenia nad wykorzystaniem ultrasonografii w diagnostyce prowadzone były w trakcie i zaraz po II wojnie światowej, a ultrasonografy przedstawione zostały do szpitali na przełomie 60. i lat 70. XX wieku (jednym z pierwszych klinicznych przeznaczeń była diagnostyka zarodka).

Jednym z bardzo słynnych obecnie przeznaczeń ultrasonografii jest USG naczyń krwionośnych z zagospodarowaniem zjawiska Dopplera. USG dopplerowskie zezwala na ocenę szybkości i kierunku przepływu krwi w naczyniach. Jako metoda szczegółowo nieinwazyjna jest współcześnie najpopularniejszym typem badania naczyń pozwalającym na zupełną weryfikację zmian w asertywnej większości przypadków. Strategia wyzyskiwana jest np w skleroterapii.

Stosując niższe częstotliwości (2-5 MHz, np. podczas badania jamy brzusznej czy echokardiograficznego badania serca) wywołuje się obrazy struktur głębiej położonych kosztem niższej rozdzielczości. Aczkolwiek korzystając z częstości wyższych (7,5-16 MHz, np. badanie przezpochwowe, przezciemiączkowe, diagnostyka węzłów chłonnych, aż do 50 MHz w ultrasonografii wewnątrznaczyniowej naczyń żylnych i tętniczych) generuje się obrazy dokładniejsze, ale tylko struktur płycej położonych.

Nowatorska generacja przenośnych aparatów ultrasonograficznych umożliwia wykonywanie badań ultrasonograficznych, w tym dopplerowskich, w domu pacjenta.